Vietnam Vrijdag #1: Mind your step, madam.

We zijn er! Hanoi, de hoofdstad van Vietnam. Vanaf vandaag wil ik iedere vrijdag een “Vietnam Vrijdag” blog maken met verhalen over allerlei dingen die ik in die week gezien en gedaan heb. Vandaag is het vrijdag, dus hierbij de aftrap!

Inpakken en wegwezen

Na weken, misschien zelfs maanden, bedacht te hebben wat er mee moest in de rugzak, is het nu echt geluk. Voor alsnog is er niks vergeten en zijn er ook geen scharen in de handbagage teruggevonden. Op donderdag 6 september konden mama en ik dan ook op het vliegveld afscheid nemen van papa en Vladimir. Een gek idee om elkaar hier al gelukkige Kerst en Oud en Nieuw te wensen (in ieder geval papa)…

We vlogen om 18:10 met twintig minuten vertraging naar Bangkok. Tip voor iedereen die snel en lekker eten wil: bestel een vegetarische maaltijd! Ik kreeg steeds als eerste het eten en het was nog lekker ook. Onderweg hadden we soms turbulentie en last van onweer boven de Zwarte Zee, maar dat kon het vliegtuig wel hebben. Nog een tip: Last minute Xenos’ nekkussens voor 3 euro werken samen met een kussentje van de KLM prima als echt kussen. Na een redelijke nacht en een ontbijtje om half 5 ’s nachts konden we er weer even tegenaan.

Hoeveel miljoen zullen we doen?

Na de landing op Bangkok hadden we een twee uur overstap tussen onze volgende vlucht naar Hanoi. Het was even zoeken waar de gates waren, maar met hulp van andere Duitse backpackers hebben we het gevonden. Het blijkt dat er vier verdiepingen zijn met een voor ons verstopte trap. Onze eerste indruk was dat het overal erg rustig en schoon was. Ook kon ik de anti-ivoor en haaienvinnen reclames wel waarderen. De twee uur durende vlucht naar Hanoi verliep erg soepel. Het was even vreemd toen er ineens rook uit de bagagevakken kwam, maar dit bleek een soort airco  te zijn. Gelukkig kende mama dit nog van haar vliegreizen naar China, dus was er geen reden tot paniek. Ook deze vlucht hadden we weer mooie uitzichten en een vegetarische lunch met rijst, groenten (broccoli heuj) en fruit.

Op Hanoi airport hadden we echter een grotere uitdaging: geld opnemen. Zo lekker voorbereid als we zijn, hadden we niet helemaal meer uitgerekend hoeveel Vietnamese Dong hoeveel euro is. Gelukkig wisten twee Nederlandse stellen voor ons het ook niet helemaal… “Hoeveel miljoen zullen we doen?” Met wat rekenwerk kwamen we er wel uit en nu zijn we beiden miljonair! We waren nog op tijd voor onze taxi die ons naar het hotel reed. Dries (die ook met de taxi zou rijden) hebben we helaas niet meer gezien.

Scooters zonder (weinig) toeters

De taxirit naar Hanoi was erg leuk. Als eerste viel het ons beide mee hoe druk het overal was. Mijn herinnering aan Indonesië met snelwegen met zes banen en alleen maar toeterende scooters viel hier erg mee. Enige nadeel: na vijf minuten begonnen het te druppen, regenen en barstte er een harde regenbui los. De mensen zelf leken er weinig last van te hebben. Even stoppen, regenjas/poncho aan (ook in 2 persoonsversie beschikbaar), en weer door. Of met z’n allen onder een brug staan en wachten tot het over gaat. In het centrum werd het wel steeds drukker met scooters en fietsers en leek het meer op Indonesië zoals ik me dat herinner. Toch valt met name het toeteren erg mee. Natuurlijk wordt er wel getoeterd als er mensen op de weg lopen, maar niet de hele tijd zonder reden. Na een opfrisbeurt in het hotel (6 euro per persoon per nacht is toch prima deal!) en tips van de receptiemevrouw gingen we de stad in op zoek naar wat te eten. En ook deze eerste stadswandeling was een beleving. De foto’s spreken denk ik voor zich:

We hebben een stukje langs het Hoan Kiem meer gelopen en kwamen daarna bij een restaurant waarvan de menukaart er wel goed uitzag. We wilden de eerste avond toch nog maar even rustig bijkomen met goed en lekker eten. En dat was het! We werden naar de vijfde verdieping van een gebouw gestuurd (net als meer Chinese en Europese toeristen) en hebben daar heerlijk gegeten. Ik had gestoomde tofu met champignons in soya saus en mama een gegrilde vis met groenten en noodles. De vis werd zelfs ter plekke aan tafel gegrild! De obers waren ook super beleefd en vroegen bij iedere zin “Excuse me madam, may I serve your beer now?”, “Excuse me madam, do you want the grilled fish now, madam?”. Zaten we daar, in onze korte broek, jetlag hoofd en badslippers. Yes please!

DSCN3733

We hebben zo een prima eerste dag gehad! Nu is de avond toch echt om en is het tijd om even goed bij te slapen. Tot de volgende Vietnam Vrijdag! (Of eerder als ik er zin in heb 🙂 )

5 gedachtes over “Vietnam Vrijdag #1: Mind your step, madam.

  1. Gerard

    Leuk, zo’n blog. Heel herkenbaar wat je beschrijft, al hebben ze nu dan toch eindelijk een verbod op nodeloos claxonneren ingevoerd! Ik werd echt horendol van elke scooter-toeter…
    Ga zo door en wees slim met oversteken: gewoon blijven lopen. We lezen (en leven) met je mee!

    Like

  2. Frans

    Leuk Jullie zo te volgen! Ik ben ook blij met de foto’s. Pas op met een te langzame sluitertijd. Diafragma laag of ISO een stapje omhoog. En veel mooi weer gewenst!
    Frans
    P.S. ik ben erg benieuwd hoe jullie het eten vinden?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s